โลกแห่งความเป็นจริง....
น้ำตกบรรลือโลก ไนแองการ่า
โตรอนโต
พักร้อนพักรัก
ปักกิ่งที่รัก
ขี้เกียจจังเลย
ไอ้เด็กเลว
Offload ซวยสุดๆๆๆ
ซิดนีย์..........ซี้สุดๆๆ
เจนีวา ที่รัก
วันหยุดสามวัน อะรัยจะโชคดีอย่างนั้น
ไคโร สักรอบ
งานนี้มีเละๆๆๆๆๆๆ
ซวย ซวย และ ซวย
Brussle ที่รัก
Holiday In Bahrain
ไปดูชุดเจ้าสาวที่ดูไบ
Venice มหานครบนผืนน้ำ (ภาคจบ)
Venice มหานครบนผืนน้ำ 2
Venice มหานครบนผืนน้ำ
The City of Fashion
Milan tonight
วันนี้หมอกจัด
Happy Valentine day!!!
อัมมานอีกแล้วครับท่าน
เดินทอดน่องรอบอาบู
หยุดอยู่บ้าน
วันเกิดเราเอง
Manchester to Abu dhabi!!
เช้าวันใหม่ที่แมนเชสเตอร์
แมนเชสเตอร์
ชิว ชิว หลังไฟล์ทไคโร



งานนี้มีเละๆๆๆๆๆๆ

วันนี้เป็นวันที่ 3 ที่เราต้องตื่นตั้งแต่ไก่ยังไม่ร้อง    ถ้าร้องคงไม่ได้ยินหรอกค่ะ ได้ยินจากเสียงสวดมนต์จากมัสยิด  ตรูอยู่เมืองแขกนี่หว่า จะได้ยินเสียงไก่ร้องเหมือนที่เมืองไทยได้งัย  วันนี้คุณปลายตื่น 6โมงเช้าค่ะ ขอบอกว่าไม่อยากทำไฟล์ทนี้ ตั้งแต่เริ่มบินมาเดือน สิงหาคมปีที่แล้ว เราไม่ได้เคยทำไฟล์ทไป ดามัสกัส ประเทศซีเรียเลย     เพื่อนๆบอกว่า นรกกว่าไฟล์ทอัมมาน  ไม่ลองไม่รู้ เจอผู้โดยสารมาทุกรูปแบบแล้ว แค่นี้ตรูไม่กลัวหรอก ว่าไปอย่างนั้นแหละ   อาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อย และได้เดินทางไปยังออฟฟิศค่ะ  วันนี้บินกับซีเอ็มชาวมาเลเซียค่ะ อิอิอิ คุณลุงเป็นซีเอ็มใหม่ค่ะ แต่อายุเยอะแล้วแหละ นิสัยน่ารักมากมากเลย เห่อๆๆๆ ซีเอ็มน่ารักแบบนี้แหละใครๆก็ชอบ   (ถ้าคุณพี่อ่านเจอ  หนูก็บอกว่าคุณพี่ก็น่ารักเหมือนกันน่ะค่ะ แต่หนูอ่ะกลัวอยู่อย่างหนึ่งคือ หนูปลายเกร็งมากมากเลยเมื่อบินกับพี่  กลัวตอบคำถามไม่ได้งัย)      ว่าไปงั้นคุณปลาย   ดิฉันหนีไม่พ้น หน้าที่ขายดิวตรี้ฟรีบนเครื่องอีกค่ะ  ดีดีดี เราชอบขายมากมากเพราะว่าเราจะได้เปอร์เซ็นต์จากการขายงัย  เมื่อสองเดือนที่แล้วได้เงินประมาณ สามพันกว่าบาท เหอๆๆ ไม่มากหรอกแต่เราน่ะได้เงินค่าขนมงัย  

 

 วันนี้มีลูกเรือสามคนข้างหลังค่ะ  เป็นชาวบอสเนียและ โมร็อคโค  ตรูอยากจะบ้าตาย  ขอเล่าเลยน่ะค่ะว่าเรื่องราวมันเป็นยังงัย  แต่ขอบอกว่า งานนี้มีฮาและเละค่ะ  ปลายขอบอก........

 

อยากจะบอกว่าเซอร์วิสไม่ราบรื่นเหมือนที่คิดเพราะว่า คนครัวของเรามันทำงานมาปีกว่าแล้ว มันเคยทำงานครัวสามครั้งในชีวิต ครั้งนี้เป็นครั้งที่สี่     งานนี้เละแหงๆๆๆ ไม่เละได้งัยค่ะ ผู้โดยสารเต็มเครื่อง 120 ที่นั่งแถมเด็กเล็กกระงองอแง    ร้องไห้เหมือนอยู่ในโรงพยาบาล ตั้งแต่ผู้โดยสารเข้ามาบนเครื่อง กูนี่แหละเป็นคนยืนต้อนรับหน้าบานแฉ่งอยู่ในเคบิน     อ้าวส่วนนังโมร็อคโคเสือกเข้าไปในครัว แล้วไม่ยอมโผล่ออกมาก ปล่อยให้เราอยู่ในเคบินคนเดียว เราไม่อยากเจ้าจี้เจ้าการงัย เราเลยยืนต้อนรับแขก 120 คน         คุณผู้ชมค่ะ ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อค่ะ  มันเป็นแบบนี้จริงๆๆ     เมื่อผู้โดยสารขึ้นเครื่องเกือบหมด คนครัว สาวชาวบอสเนียได้มาช่วยดูผู้โดยสารและความเรียบร้อย  ไม่ให้เรายุ่งได้งัย เมื่อเราโผล่หน้าไปชั้นธุรกิจ เจ๋อบอกว่า แพ็ท(ชื่อเราเอง)  มาช่วยเสริ์ฟหนังสือพิมพ์หน่อย  เราก็มาทำค่ะ เมื่อเสร็จเราก็เดินกลับไปชั้นประหยัด       เรื่องบนดินเสร็จไปแล้ว อ้าวมาเล่าเรื่องบนฟ้ากันก่อนว่าชะตากรรมจะเป็นอย่างรัย

 

เครื่องลำน้อยๆกับผู้โยสารเต็มลำได้ทะยานสู่ขึ้นฟ้า เมื่อเข็ดขัดดับลง ดิฉันได้เด้งตัวออกจากเก้าอี้ลูกเรือค่ะ เปลี่ยนเสื้อแจ็ตเก็ตและใส่ผ้ากันเปื้อนกับผ้าพันคอ หลังจากนั้นพวกเราได้เดินไปแจกหูฟัง ทิชชู่เปียกและเมนูอาหารค่ะ  ไม่อยากเชื่อน่ะค่ะว่า คนครัวเพิ่งเริ่มอุ่นอาหารตอนนี้ค่ะ     คุนเพื่อนๆๆค่ะ เวลาบิน 3.30 นาที คนครัวเพิ่งมาอุ่นอาหร ซึ่งใช้เวลา 20 นาที แล้วต้องโหลดอาหารอีก 3 คาร์ท ไหนจะจัดของบนคาร์ทอีก งานนี้เละๆแน่ตรูคิดในใจ  ไอ้โมร็อคโคมันโคตรขี้เกียจเหี้ยๆๆ  หลังจากนั้น  20 นาที พวกเราเริ่มโหลดอาหารแล้วออกไปเสริ์ฟในเคบิน       เรื่องมันเป็นอย่างนี้น่ะค่ะ ปกติแล้วคนครัวถ้ามันมีน้ำใจพอ มันต้องแจกอาหารของคาร์ทที่เหลือให้ผู้โดยสาร แต่มันไม่ทำค่ะ อ้าว ความซวยมาเยือนล่ะซิ แล้วรู้เปล่าว่าเค้าไม่ได้โหลดอาหารไว้บนแถวแรกของคาร์ทด้วย  งานนี้เป็นเรื่องค่ะ เพราะว่า ดิฉันมีแค่ถาดอาหารและมีอาหารไม่พอ   คนครัวเลยเอาอาหารใส่ถาดเงินใหญ่ค่ะแล้วนำมาให้ดิฉัน แล้วเค้าบอกว่า เอาไปให้นังโมร็อคโคด้วย รู้มั้ยค่ะ เราก็ยุ่งจะตายอยู่แล้ว เดินไปเดินมาระหว่างคาร์ทเราและ

คาร์ทมัน     ซวยอีปลายอีก...................

 

อะรัยก็ตรู อยากจะบอกว่า เครื่องบิน Airbus 320 เป็นเครื่องบินเล็ก มีทางเดินแค่ทางเดียวค่ะ แค่นี้แหละ แล้วไอ้ที่ตรูไม่ชอบอีกอย่างหนึ่งคือ เมื่อผู้โดยสารจะเดินไปเดินมา เราต้องเข็นคาร์ทขึ้นลง เพื่อให้ผู้โดยสารไปนั่งกลับที่  เพื่อนๆคงนึกภาพออกน่ะค่ะว่าเข็นคาร์ทขึ้นๆๆลงๆๆ ตามจังหวะมันเป็นอย่างรัย  เวลาตรูเสริ์ฟอาหาร     พวกมึง(โทษน่ะค่ะ เก็บอารามณืไม่อยู่จริง) จะออกไปขี้ไปเยี่ยว ขอเหอะมีมารยาทมั้ย กินให้มันเสร็จแล้วค่อยไปห้องน้ำ  เมื่อดิฉันทำงานเสร็จ เราเดินไปเอาคาร์ทที่สาม แต่รู้มั้ย เกิดรัยขึ้น นางสาวขี้เกียจมันมันยืนอ้อยอิ่ง ในเคบินทั้งๆๆที่มันทำงานเสร็จแล้ว มันเสริ์ฟไปทำงานไป สายตาจ้องผู้ชาย  รู้ๆๆว่าชาตินี้เป็นงัย ไม่อยากบอกว่า ชาตินี้มันเป็นอย่างว่าค่ะ พวกชาตินี้ขึ้นชื่อเลยค่ะ พวกๆๆ อารบิคที่เป็นผู้ชายมันรู้กันดี   คิดดูถ้าดิฉันเอาคาร์ทไปกลางเคบิน  นังขี้เกียจมันต้องบอกดิฉันให้ถอยกลับไปในครัวอีก   ดิฉันเลยต้องเริ่ม      แถวสุดท้ายติดห้องน้ำและทำไปจนกลางเคบิน  จนกระทั่งคาร์ทดิฉันและคาร์ทมันชนกันค่ะ 

 

 อยากจะบอกให้น่ะค่ะว่า คาร์ทที่สามอ่ะ มันต้องมีลูกเรือช่วยกันทำสองคน    นางสาวขี้เกียจอ่ะมันอู้งาน มันมัวแรดในเคบิน แต่คนครัวได้มาช่วยค่ะ หลังจากนั้นนั้นค่ะ ปกติแล้วเมื่อเราแจกอาหารให้ผู้โดยหมดแล้ว คนครัวต้องเตรียม ชา แกแฟ ใช่มั้ย แต่ไม่อยากเชื่อว่า มันไม่ได้เตรียมอะรัยสักอย่างเลย ไม่รู่ด้วยซ้ำว่าอะไรอยู่ตรงไหน แล้วรู้เปล่าว่าอะไรเกิดขึ้น   ขอบอกว่าในครัวไม่มี  Magic box  งานนี้เละอีกแล้ว   เราต้องบอกว่า ถ้าไม่มีเดี่ยวดูใน dry store เพราะจะมีน้ำตาลและนมค่ะ  เราต้องเป็นคนบอกทุกอย่างค่ะ ตรูบอกทุกอย่าง แล้วคนครัวมาบอก เราว่า 

Pat? I cant fine tea and coffee? What can I do?

 

เราบอกกลับมันว่า

 

U have to check every container..

  

 ตรวจดูให้หมดเลย เพราะเราไม่อยากบอกมันว่าอยู่ตรงไหน ขอบอกว่า เราต้องชงกาแฟ และ ชากันเอง ทำกันเองเพราะว่า เครื่องทำชากาแฟมันไม่ทำงาน  เรารู้ดีเพราะเราบินเครื่องนี้บ่อยค่ะไม่อยากประจานบริษัทมากค่ะ ขอบอกว่า เรื่องบนคาร์ทตรูเป็นจัดของทุกอย่าง ชากาแฟตรูเป็นคนชง น้ำร้อนก็ลวกมือ สงสัยตรูเป็นคนครัวไปแล้ว หลังจากนั้นดิฉันและนางสาวขี้เกียจได้เข็นคาร์ทไปในเคบินและเสริฟร์ชากาแฟ เมื่อทำไปสักพัก เจ๋อโทรมาบอกว่า 40 นาที Top of decent    อ้าว รู้มั้ย เราต้องเดินไปเก็บถ้วย ชากาแฟในเคบินอีก   ตรูทำแถวแรกถึงแถวสุดท้าย อีนังขี้เกียจมันเห็นเราทำ   มันเลยเฉยแล้วบอก Thanks for clear in. เราบอกว่า  เราแค่นี้เพราะว่าเราต้องไปขายดิวตรี้อีก ตรูไม่มีเวลา รู้มั้ยค่ะว่า ถ้าคนทำงานเป็น งานจะราบรื่นค่ะ และไม่เละเหมือนวันนี้ ขอบอกว่าตั้งแต่เราบินเครื่องเล็กมาตั้งแต่เดือน สิงหาคม งานทุกอย่างราบรื่น แปลกแต่จริงค่ะท่านผู้โดยสาร

 

ตอนเครื่องแลนด์ ที่ซีเรีย เราบอกคนครัวว่า ขากลับ เธอต้องอุ่นอาหารตอนบนกราวน์น่ะเพราะว่า    ไฟล์ทมันสั้นมากมาก โอเคค่ะ มันทำค่ะ ดีมากมาก พอเครื่องขึ้นพวกเราทำงานปรื้อเลยเพราะว่า เราบอกมันว่าให้ทำอะรัยบ้าง เมื่อเราเอาคาร์ทไปในเคบิน เราบอกมันว่า เสริ์ฟอาหารเริ่มจากแถวข้างหลังใช้มือเสริ์ฟค่ะ     ดีมากมากค่ะเพราะว่า เมื่อถาดเราหมดเราแค่เสริ์ฟแค่เครื่องดื่มเพราะว่าคนครัวได้แจกอาหารให้กับทุกคนในเคบินแล้ว     เราเลยสบายทำงานสะดวกมากมาก  คนครัวเดินมาขอบใจเราใหญ่เลยว่า ขอบใจมากเลยแพ็ท พวกเราทำงานเร็วและไม่มีปัญหาเหมือนขามา   อ้าวแน่นอนดิ  ถ้าคนครัวเราได้ลูกเรือไม่ดีน่ะ ไม่อยากบอกค่ะ ว่างานจะออกมาเละ มากแค่ไหน    เชื่อเถอะค่ะ คนครัวต้องบริหารงานดีมากมาก รู้เปล่าว่า เราน่ะค่ะ เรารู้ทุกอย่างว่าอะรัยอยู่ตรงไหน(ตรูไม่ได้โม้แต่เป็นคนชอบเรียนรู้)     วันนี้คนครัวมันนับบาร์ให้กับนังสาวขี้เกียจ  ทำไมคนครัวใจดีจัง ส่วนนังขี้เกียจมัวนั่งแดกอาหารค่ะ ปล่อยให้คนครัวนับ  คุณพี่ค่ะ คุณพี่คงจะรู้น่ะค่ะว่ามันจะมีบาร์คาร์ทครึ่งคาร์ท และมีคอนเทรนเนอร์สำหรับเบียร์  ปลายบอกมันว่า จำไว้น้ะ ข้างในมีสอง Drawer  อย่างละ Drawer  มีเบีย์ Hineken 10 + 10 = 20, Amster light 5+5=10 , Bitburger 5+5=10   ทั้งหมดมี 40 กระป๋อง  เรารู้วัยเพราะว่ามันโหลดเอย่างนี้ แค่นับเบียร์ Back up cart  แล้วบวกกับเบียร์ ใน Drawer  เมื่อเราพูด นังสาวขี้เกียจพูดว่า โห ทำไมคุณรู้เยอะจัง เราบอกว่า เรารู้ว่ามันมีอะรัยบ้าง เราทำทุกตำแหน่ง เรารู้เรื่องบาร์เรื่องอาหาร     นักบินตรูก็ดูแลมาแล้ว จะเอาอะรัยนักหนากับเรื่องพวกนี้  อยากบอกว่า ฉลาดดีกว่าโง่ค่ะ  เราต้องรู้ดิว่าในครัวมีอะรัยบ้าง รู้รายละเอียดค่ะ ต้องเป็นคนรอบคอบค่ะ  จะเป็นกบในกะลาไม่ได้ เราก็รู้ว่าทุกคนเริ่มมาจุดตรงเดียวกันค่ะ  มันขึ้นอยู่กับว่าคุณจะรับรู้มันจากประสบการณ์จริงได้มากแค่ไหน  ไม่มีใครรู้งานมาตั้งแต่กำเนิดหรอกค่ะ   มันต้องเรียนรู้ไปเรื่อยๆค่ะ

 

ขอจบแบบสั้นๆเลยน่ะค่ะ เพราะว่าอารมณืมันไม่ค่อยดีค่ะ  ไปฟังเพลงดีกว่า เหนื่อยมากมากเลยค่ะวันนี้

     Share

<< ซวย ซวย และ ซวยไคโร สักรอบ >>

Posted on Fri 4 Apr 2008 0:28


 
สุสันต์วันปีใหม่ไทยเหมือนกันน่ะ ทุกๆๆคน อิอิอิ ขอให้รวยน่าค่ะ มีความสุข ราบรื่นในวาระปีใหม่ไทยน่ะค่ะ
PLai   
Wed 16 Apr 2008 21:08 [6]

หายไปไหนจ๊ะ มาสวัสดีปีใหม่ไทยจ้า..สุขภาพแข็งแรงน๊า..
...   
Tue 15 Apr 2008 18:36 [5]

จัยเย็นๆนะคะพี่ปลาย หนูรู้ยังงัยพี่ปลายก็สามารถจัดการเรื่องยากให้กลายเป็นเรื่องง่ายด้ายคะ
สู้ๆนะคะ และก็พักผ่อนมั่กๆด้วย

เป็นห่วงนะคะ
kamaratur   
Mon 7 Apr 2008 13:27 [4]
 

คุณพี่ขา หนูน่ะเจ็บใจมากมากเลยอ่ะคุณพี่ หนูเนี่ยะน่ะสติแตกไปเลย เจ๋อน่ารักอ่ะค่ะ แต่ว่าเป็นเจ๋อใหม่อ่ะค่ะ เป็นผู้ชายมาจากมาเลย์ค่ะพี่ แต่ลุงคนนี้อ่ะไม่ได้เดินมาดูข้างหลังเลยพี่ หนูก็ไม่รู้เหมือนกกันว่าทำไมลุงเค้าเป็นอย่างนั้นค่ะ พูดไม่ออกบอกไม่ถูกค่ะคุณพี่ หนูไม่อยากบอกเจ๋ออ่ะ กลัว เพราะหนูไม่อยากมีเรื่องกับนางสาวขี้เกียจ ลุงเค้าดูแปลกๆๆค่ะ โอ้ยทำไมชีวิตหนูเป็นแบบนี้ ไอ้โม้น่ะไอ้โม่ ชาตินี้ทั้งชาติอย่าให้ได้เจอมันอีกเลยสาธุ (โดยเฉพาะนางสาวขี้เกียจ หนูละเกลียดมันจิงๆๆเลยค่ะพี่)

โหคุณพี่ค่ะหนูน่ะแค้นใจมากมากเลย เลยเขียนระบายอารมณ์ สงสัยอนาคตคงต้องเขียนหนังสือขายอ่ะพี่ อิอิอิอิ พี่ค่ะพี่เดี๋ยวหนูมาอัพต่อแล้วกัน เห่อๆๆๆๆ

รักมากมายน่ะค่ะ อิอิอิ
ปลาย   
Sun 6 Apr 2008 2:59 [3]

เดี๋ยวดีด..เดี๋ยวดีด..แอบมีนินพี่นะ..นี่เขียนเล่าให้คนอื่นอ่านหรือเขียนฟ้องพี่เนี่ยปลาย..ก็ไหนว่าซีเอ็มคนนี้น่ารักไง แล้วมันมัวทำไรอยู่ห๊า...
Appreciated หรือยังล่ะเวลาบินกะพี่ ก็พีน่ะตัวจิกเด็กขี้เกียจนิ มัวแต่เกร็งอยู่ได้..อิ..อิ
...   
Fri 4 Apr 2008 16:52 [2]

Woww she is a super girl. Eiei take naka .
p'ao_ka   
Fri 4 Apr 2008 14:01 [1]


 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh